Fake is the new real

Vegan leer, in-vitro gekweekt vlees, kunstgras- wanneer is fake een geaccepteerde manier van vormgeven? Of het nou gaat om vinyl vloeren of tegels met houtprint, natuursteenprint op tegels, polyester wat op zijde lijkt, of terrasplanken van kunststof; imitatie biedt ons de illusie van het origineel. Meestal vanuit kosten aspecten, omdat het goedkoper is of minder onderhoud vergt dan het origineel. De een vindt het prachtig en handig, de purist gruwt ervan. De kwaliteit van imitatie wordt steeds beter en daarmee lijkt het ook meer geaccepteerd te worden. Daarnaast kan imitatie een positieve impact hebben op het milieu, denk aan kweekvlees, vegan leer, biocomposieten en nanomaterialen die in populariteit groeien. Wat maakt dat we authenticiteit minder belangrijk vinden en zo graag de alternatieven omarmen? Wanneer begint Fake the new real thing te worden?